When my trill become my own noble part

Wodospad niekontrolowanej walki o czułość.

[...]

Poetragger

Leć, liściu, leć; giń, więdnij, różo;
Niech dzień się skraca, noce dłużą;
Mnie każdy liść o szczęściu śpiewa,
Spadając z jesiennego drzewa.
Uśmiechnę się, gdy wieńce śniegu
Zakwitną zamiast róż szeregu.
Zaśpiewam, gdy upadkiem nocy
Dzień jeszcze posępniejszy wkroczy.

Emily Jane Bronte

(Fall, leaves, fall; die, flowers, away;
Lengthen night and shorten day;
Every leaf speaks bliss to me
Fluttering from the autumn tree.

I shall smile when wreaths of snow
Blossom where the rose should grow;
I shall sing when night's decay
Ushers in a drearier day. )

 

Helpfulpaperness

 

 

Over la belle epoque

Over morning

Over my new street

Over the City

 

 

Where oh where is my teddy bear?

Cracow - over for the last week

Dela roza

"Let's talk about clothes. This is not a fashion blog, so usually I try to avoid excessive sartorial commentary here, but I finally understood, clear as crystal, the direct correlation between my moods and my clothing choices. I don't mean 'mood' in a limited, quotidian way (happy, sad, etc.). I mean sort of overarching moods, tempered by literature and music and context and all the other factors which together build up the whole of one's experience. Mood as the total sum of the imprints left on one's mind."
Maud <lettersfrommaud.blogspot.com>


SESSUN - because of cold, empty room, faces without any nice emotion and foggy light, just like here in "my" Cracow

Sssidius

Tkanki mi się przemieszczają pod skórą, oczy bolą od tłumu, szybkości, hałasu i monitora. Jeden, jedyny na razie dzień. Echo zgiełku tłucze mi się w głowie jak ranna, agresywna wrona.

Zarejestruj się, odrejestruj, daj pani, miliony melodii na Rynku, szum, smród, grupy dedykowane, lektorat nie pasuje, szeleści pościel z kory, czekam, nawet nie mogę z tobą poflirtować, powątpić, że znów pośniemy na ławce. Boże...

Nothing delicious bout it

Dwa dni temu miałam wrażenie, że to video odzwierciedla cały mój charakter i nastroje. Od początku do samego końca.  Nie wiem, czy jest w tym większa racja, ale na pewno mam coś wspólnego z postacią odgrywaną przez Lou Doillon (!) i z całą ascetyczno-poetycką (trochę przyciężkawo poetycką) symboliką filmu.

Lou Doillon - Vanessa Bruno from Haley Schultheis on Vimeo.

- What would you say if I intimated that I want to kiss you...

- Well...

XXYY float

I want such moment to be caught forever. I want time to stay still. Forever dancing like 60'ties or 70'ties hippie teen, with arms wide open and up, dancing in a trans, trans of truth, trance of joy, trance of daughter with father. With windows open to sunset, windows open to a highway and my whole city under the darkening sky. Dancing to Breakout and Uriah Heep. This music is in my DNA. Always been. Why oh why hardly what is so unpretentious. Why oh why it's fading so easily.

Volume max, wooden floor, easy go...

Big beat, big beat, big beat, my friend!

Breakout - Gdybyś...

Uriah Heep - Sweet...